Tenis izlemek yalnızca alanda gidip gelen bir topu takip etmekten çok daha fazlasını tabir ediyor. Bu spor, kendine has yazısız kuralları ve esaslı gelenekleriyle aslında farklı bir dünyayı temsil ediyor. Tribünlerdeki o çıt çıkmayan sessizlikten oyuncuların milimetrik takıntılarına kadar her küçük ayrıntı, gerçek bir tenis tutkunu için hayati kıymet taşıyor.
Eğer siz de televizyon başında maç izlerken dünyadan kopuyor ve her serviste tıpkı heyecanı kalbinizde hissediyorsanız, yalnızca bu spora gönül verenlerin anlayabileceği şu ayrıntılara kesinlikle aşinasınız demek.
1. Sessizlik en büyük kural!
Tenis, öbür spor branşlarından farklı olarak izleyiciden tam bir sessizlik ve hareketsizlik talep ediyor. Servis hazırlığı sırasında tribünden gelen en ufak bir ses, atletin dikkatini dağıtarak teknik kusura sebebiyet verebiliyor. Hakemlerin sessizlik konusundaki kararlı duruşu, alandaki adaletin ve konsantrasyonun korunmasını amaçlıyor.
2. “Love” skoru romantik değildir.
Tenis karşılaşmalarında sıfır puanı söz etmek ismine kullanılan bu terim, sanılanın bilakis duygusal bir mana içermiyor. Söz kökeninin Fransızca ‘yumurta’ manasına gelen ‘l’œuf’ sözüne dayandığı kabul ediliyor. Sıfır sayısının yumurta formuyla olan benzerliği, bu tabirin spor literatürüne yerleşmesini sağlayan temel öge sayılıyor.
3. Farklı tabanların oyun karakteristiğini baştan yaratması.
Tenis alanının tabanı, oyunun suratından atletin hareket kabiliyetine kadar her parametreyi değiştiriyor. Toprak kortta kayarak yapılan vuruşlar ve uzun ralliler sabrı ölçerken, çim kortun suratı servislerin tesirini artırıyor. Gerçek fanlar, taban tipine nazaran hangi oyuncunun stratejik avantaj elde edeceğini saniyeler içinde tahlil edebiliyor.
4. Oyuncuların garip alışkanlıklarının ve totemlerinin olması.
Nadal’ın su şişelerini milimetrik dizmesi, Djokovic’in topu 30 sefer sektirmesi, kimi oyuncuların çizgilere asla basmaması… Bunlar gerçek tenis izleyicilerine tuhaf gelmez, bilakis ‘Hah tamam, artık konsantre oldu’ derler.
5. Şahin Gözü (Hawk-Eye) beklerken yaşanan o kalp çarpıntısı!
Hakemin kararına itiraz edilip o meşhur ‘Challenge’ istendiğinde ekranlara gelen animasyon, dünyanın en heyecanlı kısa sinemasıdır. Topun çizgiye değip değmediğini gösteren o dijital iz yavaş yavaş yaklaşırken, binlerce bireyle birebir anda nefesini tutarsın.
6. Havlu aslında bir meditasyon aracı.
Oyuncuların her puan sonrası havluya yönelmesi, yalnızca fizikî bir terleme meselesiyle açıklanmıyor. Bu alışkanlık, atlet için bir sonraki puana geçmeden evvel zihni temizleyen kısa bir meditasyon süreci fonksiyonu görüyor. Havluya dokunmak ve yüzü kurulamak, evvelki yanılgıyı alanda bırakmayı ve yine odaklanmayı mümkün kılıyor.
7. Yeni top anonsunun büyüsü…
Maçın belli kısımlarında topların yenilenmesi, oyunun temposunu bir anda en üst düzeye çıkarıyor. Yeni toplar daha sert ve daha basınçlı yapısıyla havada çok daha süratli yol alıyor. Bu durum, bilhassa sert servis kullanan oyuncular için büyük bir hamle fırsatı yaratırken, rakip üzerinde baskı kurmayı kolaylaştırıyor. İzleyiciler bu anonsu duyduğunda, maçın vites yükselteceğini ve puanların daha kısa müddette sonuçlanacağını biliyor.
8. Maçın bitmek bilmeyen deuce döngüsü!
Maç puanı gelmiştir, ‘Bitti’ dersin fakat top fileye takılır ve oyun tekrar deuce’a döner. Avantaj bir o yana sarfiyat, bir bu yana… O 10-15 dakika süren tek bir oyun bazen tüm maçın yazgısını belirler. Koltuğunun ucuna ilişip, avuçların terleyerek o avantajın bir türlü maça dönüşmemesini izlemek, yalnızca gerçek bir tenis fanatiğinin dayanabileceği bir hudut harbi.
9. Raket kırmanın aslında bir his patlaması olduğunu bilmek.
En sakin görünen oyuncunun bile raketini yere çarpması, alandaki devasa mental baskının bir dışa vurumu olarak görülüyor. Tenis, ferdî bir spor olması sebebiyle tüm sorumluluğun oyuncunun omuzlarında olduğu şiddetli bir savaş alanı sunuyor. Bu anlık patlamalar, atletin içindeki gerilimi boşaltıp oyuna geri dönmesini sağlayan tehlikeli lakin insani bir reaksiyon kabul ediliyor. İzleyiciler bu hareketi gördüğünde, alandaki tansiyonun doruk noktasına ulaştığını anlıyor.
10. Top toplayıcıların kusursuz disiplini…
Kortun görünmez kahramanları olan top toplayıcılar, maç akışının sekteye uğramamasını sağlayan bir disiplinle hareket ediyor. Onların alandaki suratı, topları aktarma teknikleri ve oyuncuların muhtaçlıklarını evvelden sezme yetenekleri hayranlık uyandırıyor.
11. Çığlıkların bir ritmi var.
Bazıları buna gürültü diyebilir lakin biz buna ‘güç gösterisi’ diyoruz. Bu sesler, nefes denetiminin sağlanması ve vuruş anında karın kaslarının azamî güçle kasılması için bir gereklilik taşıyor. Sharapova’nın 100 desibeli aşan çığlıklarının (küçük bir uçak motoru kadar!) aslında vuruş zamanlamasıyla ilgili olduğunu bilmek bir uzmanlık göstergesi.
