2010 Wimbledon Tenis Turnuvası’nda karşılaşan Amerikan John Isner ile Fransız Nicolas Mahut, hem yaptıkları kıyasıya gayret hem de toplam oyun müddeti ile tarihe geçmeyi başardı. Tam 3 gün sürerek dünyanın en uzun tenis maçına dönüşen mükemmel müsabaka, tıpkı vakitte en fazla oyun oynanan maç ve en fazla ace yapılan maç rekorlarına da sahip oldu.
Tenis tarihinin yalnızca en uzun değil, en ikonik müsabakalarından olan bu efsane hakkında bilinmesi gereken tüm özel ayrıntıları sizler için derledik!
1. Dünyanın en uzun tenis maçı olarak tarihe geçti.
22 Haziran 2010 Salı günü, turnuvanın 2. gününde başlayan efsane maç, Wimbledon tenis tarihi boyunca birçok rekora imza atılan maç oldu. Havanın erken kararması nedeniyle tekraren orta verilen maç fakat 24 Haziran 2010 Perşembe günü tamamlandı. 11 saat 5 dakikalık müddetiyle dünyanın en uzun tenis maçı rekorunu kazandı. Toplam 138 oyun oynanan ve 8 saat 11 dakika süren gayret, en fazla oyun oynanan set rekorunun yanı sıra en uzun set rekorunun da sahibi oldu.
2. Skor boardlar tenis mantığını zorladı.
3 güne yayılan maçın son seti 70-68’lik skor ile bitti. Tenis dünyasında pek alışık olmadığımız bu skorlar, kendi periyodu için akıl almazdı. Zira o devir Wimbledon final setinde tie-break kuralı uygulanmıyor ve setler, oyunculardan biri iki puan fark yakalayana kadar devam ediyordu. 8 saatten uzun süren son setin kazananı ise John Isner oldu.
3. Güneş ışığı yetersizliği sebebiyle maça tekraren orta verildi.
Maçın günlere yayılmasının temel sebebi güneş ışığının yetersizliğiydi. Wimbledon’da o periyot merkez kort dışındaki ışıklandırma kâfi değildi. Bu nedenle 22 Haziran Salı günü başlayan maç, 4 set sonra havanın kararması sebebiyle sonraki güne uzadı. 23 Haziran Çarşamba günü 16:05’de başlayan uğraş 23:10’a kadar oynandı. 5. sette durum 59-59 iken havanın kararması sebebiyle bir defa daha ertelendi. Ve fakat 24 Haziran Perşembe günü tamamlandı.
4. Yalnızca fizikî değil mental bir imtihandı.
Oyuncular her seferinde soyunma odasına gidip, sonraki gün hem fizikî hem zihinsel gücünü koruyarak korta tekrar çıkmak zorunda kaldı. Bu da maçın esasen yüksek olan zihinsel yükünü çok daha fazla artırdı. Saatler boyunca konsantrasyonunu muhafazaya devam eden oyuncular, tüm tenis dünyasının hürmetini kazandı. Zira ufacık bir kusur, sayısız rekorlar kırılan maçın bitmesi manasına gelebilirdi.
5. İki oyuncu da servis atarken adeta duvara döndü.
Tenis literatüründe ‘mental dayanıklılık’ olarak geçen çabada konsantrasyon en üst düzeydeydi. Bunun en çok görüldüğü yer ise üst üste kullanılan harika servislerdi. Isner 112 ace, ile bir maçta en fazla ace yapan oyuncu rekorunu kırarken, Mahut 103 ace ile bu sıralamadaki ikinci isim oldu. Toplam 215 ace yapılan çabanın geneli ise dünyada en fazla ace yapılan maç rekorunu elde etti.
6. 2010 Wimbledon’ın birinci çeşidi olmasına karşın finalden çok konuşuldu.
Efsanevi maç, turnuvanın birinci müsabakalarındandı. Ama günlere yayılan uzunluğu ile final oyunundan bile çok konuşuldu. Atletlerin dayanıklılık, azim ve zihinsel güç hudutlarını zorlaması sebebiyle bir Grand Slam finali kadar ilgi gördü.
7. İzleyiciler için unutulmaz bir tecrübeydi.
Tenis tarihinin en ikonik müsabakalarından olan uğraşın her dakikası farklı heyecana sahipti ve bu özelliğiyle tribündeki izleyiciler için unutulmaz bir tecrübeye dönüştü. Günler süren çabayı takip etmek hem seyirciler hem de hakemler için fizikî olarak zorlayıcıydı. Tıpkı atletler üzere izleyiciler de günlerce tıpkı korta geri dönüyor, hakemler vardiyalı çalışıyordu. Bu bile maçın, hudutları ne kadar zorladığını kanıtladı.
8. Kurallar bu maçın akabinde tartışma yarattı.
2010 Wimbledon kuralları, bu maçın akabinde sorgulanmaya başlandı. Bilhassa müsabakanın 2 güne yayılan son seti, tie-break kuralının düşünülmesine yol açtı. Bugün Wimbledon da dahil olmak üzere birçok tenis turnuvasında, final setlerinde uygulanan tie-break kuralları, bu maçın akabinde devreye girdi.
9. Isner maçı kazanmış olsa da turnuvada ilerleyemedi.
John Isner maçı kazanmasına karşın turnuvada derece elde edemedi. Bir üst çeşide çıktı lakin 3 günlük sıra dışı çabanın akabinde fizikî olarak daha fazla yükü kaldıramayacağını açıkladı. Sonraki maçta ise hayli kısa mühlet sonra elendi. Birçok bireye nazaran günler süren maçın aslında kazananı yoktu.
10. Tenisin sonsuza kadar süremeyeceğini kanıtladı.
Bu maç, tenis üzere üst seviye efor ve zihinsel dayanıklılık isteyen bir sporun en çok ne kadar uzayabileceğini teoride göstermiş oldu. Hem skor tabelası hem de çaba mühleti, oyuncuların fizikî sonlarının ne kadar zorlanabileceğini gösterdi. Tenis tarihinde sıradan bir çabadan çok, üzerine birçok yorumun yapıldığı ve dersin çıkarıldığı bir teori olarak kullanılmaya başlandı. Bu özelliğiyle tenis tarihinin dönüm noktalarından biri oldu.
