Selahattin Demirtaş’tan Amedspor Trabzonspor Dostluk Maçı Önerisi

Edirne Cezaevi’nde kalan Eski HDP Eş Genel Başkanı Selahattin Demirtaş T24’e konuk muharrir olarak katıldı. Kamuoyunda Terörsüz Türkiye olarak da bilinen süreç hakkında değerlendirmelerde bulunan Demirtaş, Sürecin Muhasebesi başlıklı yazısında neler yapılabileceğine dair tekliflerde bulundu. Silahın ortadan çıkarılmasını olumlu karşılayan Demirtaş toplumsal manada da adımlar atılabileceğini yazdı. Hatta ‘kardeşlik hukuku’ kavramının onarılması için tekliflerini lisana getirdi.
Selahattin Demirtaş’ın Amedspor teklifinin de yer aldığı kimi teklifler şöyle;

• Başkanlar ve komite üyeleri; Adnan Menderes’in, Alparslan Türkeş’in, Orhan Doğan’ın ve Mehmet Sincar’ın mezarlarını ziyaret edip oradan Anıtkabir’e gitselerdi.
• Konya’da Mevlana’yı, Doğubayazıt’ta Ehmedê Xanî’yi ziyaret etselerdi.
• Diyarbakır’da Amedspor ile Trabzonspor ortasında bir kardeşlik maçı organize etselerdi. Tüm Diyarbakır, Trabzonspor ve Amedspor bayraklarıyla donatılsaydı. Karadeniz’den akın akın gelen kardeşlerimiz Diyarbakırlıların konutlarında konuk edilselerdi, stadyuma maçı izlemeye birlikte gitselerdi. Vanspor, tıpkı biçimde Kayserispor’a konuk olsaydı ve Kürt kardeşlerimiz akın akın Kayseri’ye gidip konutlarda konuk olsalardı.
• Ulusal futbol kadrosu, bir maçını Diyarbakır Stadyumu’nda oynasaydı ve Diyarbakırlılar Ulusal Takım’a canı gönülden sahip çıksalardı.
Demirtaş’ın yazısından öne çıkan kısımlar şöyle;

‘Şimdi soru şudur: Süreç yalnızca “güvenlik” başlığından ve “güvenlik” başlığı da yalnızca silahtan mı oluşuyor? Bu soruya evet karşılığı verenler ya “güvenlik” kavramını ya da süreci hiç anlamamış, en azından bizim anladığımız halde anlamamış demektir.
Oysa sürecin kilit kavramı “silah” değil “kardeşlik”tir. Silah, kardeşlik hukukunu örselediği, kanattığı için doğal ki öncelikle silah ortadan çıkmalıydı. Bununla eş vakitli olarak da kardeşlik hukuku ve duygusu onarılmalıydı. İşte buna ait tesirli, sonuç alıcı tek bir adım bile atılmadı. Çıkarılması gereken maddelerden kelam etmiyorum, şimdi o bahiste da ilerleme olmadı lakin maddeden evvel yapılması gereken şey, duyguda birliği sağlamaya yönelik çalışmalardır, bunlar yapılmadı.
Evet, Kürt ile Türk kardeştir, birbirlerini kardeş üzere, ana üzere, yar üzere sevmelidir. Ancak son yüz yılın yanılgıları nedeniyle ortaya kan girdi, silah girdi, ayrımcılık girdi. Tamamı Türk ve Kürt analarının evladı olan 50 bin kardeşimiz Türkiye’nin her mezarlığında toprağın altına girdi, kimilerinin mezarı bile yok. Öfkeler, kızgınlıklar, kırgınlıklar, nefretler, intikam hisleri birikti, birikti, kardeşlerin ortasına girdi. Bunları gidermek, yasımızı ve acımızı ortaklaştırmak, yaralarımızı karşılıklı sarmak, göz göze bakıp kardeşçe sarılmak, hüzün ve sevinç gözyaşlarını birebir anda dökmek maddeden çok daha öncelikli, yapan ve kalıcı olur. Zati bunları yaptıktan sonra maddeyi yapmak çok kolaydır ve o iş artık yalnızca küçük bir ayrıntıdır.



