Türkiye Üstün Ligi’nin Avrupa sahnesindeki performansı malum: pek iç açıcı değil. UEFA ülke puanı sıralamasında 9. sıradayız. Ekonomik güçte ise 12. sıradayız. Yani alanda da kasada da “orta halli” olmayı başarmış durumdayız.
Ligin kalitesi düştükçe yayın gelirleri azalıyor, sponsorluklar zayıflıyor.
Bunun doğal sonucu olarak da ülkemize gelen oyuncuların kalitesi düşüyor. Üstüne bir de kur farkını ekleyin… Sonuç: Avrupa’da forma bulamayan oyuncular için adeta bir “son talih ligi.”
Ama asıl çarpıcı bilgi öteki: Oyun akıcılığı, yani topun oyunda kalma süresi… Türkiye ortalama 52,04 dakika ile listenin alt sıralarında. Yani biz aslında futbol değil, düdük dinliyoruz.
Dünya Kupası’na 24 yıl sonra katılabilmemizi de hâlâ “başarı hikâyesi” diye anlatıyoruz. Halbuki bu, sistemin ne kadar geride kaldığının en net göstergelerinden biri.
Bu tablo neden bu türlü? Sebep çok. Fakat en belirgini şu: Kulüplerimiz oyuncu yetiştirmek yerine transfer etmeyi tercih ediyor. Yani üretim yok, ithalat var. Tanıdık geldi mi? İktisatta neyse futbolda da o. Üretmeden büyümeye çalışan herkes üzere, kulüplerimiz de borçla yaşamaya mahkûm.
Bir de işin “görünmeyen kahramanları” var: Hakemler ve onları yönettiği sav edilen yapı… TFF içinde bir lobinin, hakemler üzerinden ligi şekillendirdiği konuşuluyor. Bu işin yalnızca bir kulüple sonlu olduğunu düşünmek ise ziyadesiyle optimist olur.
İstatistikler mi? Onlar da konuşuyor:Kosova – Türkiye: 22 faulTrabzonspor – Galatasaray: 28 faulFenerbahçe – Beşiktaş: 30 faulPremier Lig ortalaması: 21-22Türkiye ortalaması: 26-30
Yani bizde temas varsa düdük var. Hatta bazen temas yoksa bile var.
Türk hakemleri, her temasa faul çalarak futbolu durdurma konusunda dünya markası olma yolunda ilerliyor. Konumu süzmek yerine, oyuncunun “ikna kabiliyetine” nazaran karar vermek adeta yeni standart.
Sonuç? Türkiye’de faul almaya alışan futbolcu, Avrupa’ya çıkınca neye uğradığını şaşırıyor. Zira orada hakemler “kendini yere atma sanatına” şimdi hürmet duymuyor.
Hakem Sahnede: Yeni Bir Skandal
Fenerbahçe – Beşiktaş maçında sahne yeniden tanıdık bir isim var.
Pozisyon net: Nene’ye yapılan müdahale ceza alanı dışında. Üstelik topa temas var. Lakin hakem Yasin Kol için ara bir sorun değil. Zira kendisi konuma uzaktan bakarak karar verebilen ender yeteneklerden biri.
Henüz orta sahayı geçmemiş olmasına karşın, büyük bir özgüvenle koşuyor ve penaltıyı veriyor.
VAR mı? Var. Ancak yalnızca dekor üzere. Bu türlü bir durumda hakemi çağırması beklenen VAR sistemi sessiz. Yasin Kol ise güya olayın içindeymiş üzere kararında ısrarcı.
Sonuç: Bir düdük, bir karar ve Beşiktaşlı oyuncuların emeği çöpe.
Üstelik bu sırf bir günün öyküsü değil. Bir gün evvelki Trabzonspor – Galatasaray maçında da benzeri “cömertlikte” düdükler çalınmıştı.
Son Perde: Senaryo Belli
Tüm bu tabloyu yan yana koyunca ortaya çıkan görüntü çok net:
Birileri ligin sonuna kadar iki kadrosu yarışın içinde tutmak istiyor.
Diğer kulüpler mi? Onlar yalnızca bu kıssanın figüranları. Emekleri, yatırımları, hayalleri… Hepsi dekorun bir kesimi.
Bizler ise her hafta birebir dizinin yeni kısmını izliyoruz. Senaryo muharriri aşikâr, oyuncular muhakkak, sonuç birden fazla vakit aşikâr.
Ama yeniden de izlemeye devam ediyoruz. Zira bu dizinin ismi: Süper Lig.
Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar büsbütün müelliflerinin özgün fikirleridir ve Onedio’nun editöryal siyasetini yansıtmayabilir. ©Onedio
