Dünyaca Ünlü Birtakım Yıldızların Şampiyonlar Ligi’ni Kazanamadığını Görünce Şaşıracaksınız

Batistuta, muhtemelen Fiorentina’dan daha erken ayrılmış olsaydı Şampiyonlar Ligi’ni kazanma talihini artırabilirdi. Lakin o, kulüpten 2000 yılında, yani 31 yaşına geldiğinde ayrıldı. Arjantinli golcü, mesleği boyunca Mor Menekşelere büyük bir sadakat gösterdi; halbuki grup onun periyodunda Avrupa’nın en itibarlı turnuvasına yalnızca bir sefer katılabildi.

Sadakatiyle efsaneleşti tahminen lakin bu bağlılık, Batistuta’nın kulüp seviyesinde daha büyük muvaffakiyetlerin uzağında kalmasına da yol açtı.

Griezmann’ın mesleğinde bir Dünya Kupası madalyası var, UEFA Avrupa Ligi’ni kazandı, La Liga’nın en yeterli oyuncusu seçildi, Altın Ayakkabı ve Avrupa Şampiyonası’nda turnuvanın en âlâ oyuncusu mükafatlarını aldı… lakin ne bir lig şampiyonluğu ne de Şampiyonlar Ligi kupası kazanabildi.

En yakın olduğu an 2016’ydı. Atletico, ezeli rakipleri Real Madrid ile finalde karşılaştı. Maç penaltılara gitti, Griezmann Atletico’nun birinci penaltısını gole çevirdi lakin kadro yeniden de alandan mağlubiyetle ayrıldı.

Fabregas, Şampiyonlar Ligi’nde 100’ün üzerinde maça çıkmış olsa da, 2006’da Arsenal ile finalde kaybeden taraf oldu. Beş yıl sonra, hayalini kurduğu çocukluk kulübü Barcelona’ya geri döndü – üstelik Katalanlar o sırada mevcut formatta dördüncü Şampiyonlar Ligi zaferlerini yeni kazanmışlardı.

2014 yazında ise Stamford Bridge’e, yani Chelsea’ye transfer oldu; bu, Barcelona’nın beşinci ve bugüne kadar son Şampiyonlar Ligi zaferinden çabucak öncesiydi.

Bir takımla Şampiyonlar Ligi finalinde ikinci olmak zati gereğince can sıkıcıdır; lakin bunu iki farklı kulüple yaşamak herhalde daha da acı vericidir. İşte Ballack’ın bahtı tam da buydu: evvel 2002’de Bayer Leverkusen formasıyla, akabinde altı yıl sonra Chelsea’de.

İlk finalinde, turnuva tarihinin en unutulmaz gollerinden birinin kurbanı oldu. Zinedine Zidane’ın o harikulade vole vuruşu kupayı Real Madrid’e götürürken, Ballack ve arkadaşları alandan boynu bükük ayrıldı. 2008’de ise bu kere Manchester United’a karşı oynanan finalde şanssızlığı sürdü. John Terry ve Nicolas Anelka penaltıları kaçırınca kupa rakibe gitti. Tesellisi, o gece kendi penaltısını gole çevirmiş olmasıydı.

Şampiyonlar Ligi’nde 56 gole imza atan Van Nistelrooy, turnuvayı hiç kazanamayan en golcü oyuncu olarak tarihe geçti.

Hollandalı forvet, Manchester United’a tarihi 1999 üçlemesinden iki yıl sonra katıldı ve kulübün bir sonraki Avrupa zaferinden de iki yıl evvel ayrıldı. Real Madrid’de geçirdiği dört dönemde da beklediği kıtalararası muvaffakiyete ulaşamadı.

Daha da acısı, Van Nistelrooy turnuvanın gol krallığını üç kere kazanmış, üstelik 73 maçta 56 golle Cristiano Ronaldo’dan bile daha güzel bir maç başına gol ortalaması yakalamıştı.

Roma için nelerden vazgeçmedi ki?

Kariyerini tek bir kulüpte geçiren ve 786 maçla Roma tarihine geçen Totti, 1993 Mart’ında kulübün A kadrosunda birinci maçına çıktı—Harry Kane daha doğmamıştı o vakit. Ekim 2014’te ise 38 yıl 59 günle Şampiyonlar Ligi tarihinin en yaşlı golcüsü oldu; golünü CSKA Moskova’ya attı.

Dünya Kupası şampiyonu Totti, turnuvaya 2001/02 döneminde adım attı, lakin eleme tipinde birinci kere 2006/07 döneminde yer alabildi; o dönem Roma, çeyrek finalde Manchester United’a toplamda 8-3 yenildi.

Roma sonraki dönem da çeyrek finale ulaştı, fakat Totti Şampiyonlar Ligi’nde bir adım ötesine geçmeyi hiç başaramadı.

1990’ların Manchester United muvaffakiyetinin gerisindeki en kıymetli isimlerden biri olan Eric Cantona, Alex Ferguson, nihayet 1999’da kupayı kaldırdığında futbolu bırakmıştı.

Fransız yıldız, United’ın Camp Nou’da Bayern Münih’i yendiği periyotta daha yeni 33 yaşına basmıştı ve akıllara “Acaba Cantona takımda olsaydı Kırmızı Şeytanlar Avrupa’da yeniden zafer kazanabilir miydi?” sorusu geliyor.

Premier League’deki parlak performansına karşın, gizemli forvetin formunu Avrupa sahnesine taşımakta birçok vakit zorlandığı görülüyordu. 1993/94 döneminde dört maçta iki gol atmış, akabinde gelen dönemde ise gol sevinci yaşayamayarak sessiz kalmıştı. Son olarak 1996/97 döneminde, oyunculuk mesleğinin son yılında, United yarı finale yükselirken 10 maçta üç gol kaydedebildi.

İsveçli yıldız, Şampiyonlar Ligi’ni kazanamadan en fazla maça çıkan oyuncu (124) olarak istenmeyen bir rekorun sahibi. 

Dolayısıyla o da bir “neredeyse kazanan”lardan: Inter’i 2010’daki zaferlerinden bir yıl evvel, Barcelona’yı ise bir sonraki yaz tam kupayı kazanmadan terk etti. Ajax, Juventus, Milan, PSG ve Manchester United’da forma giydi; United ile Avrupa Ligi’ni kazansa da Şampiyonlar Ligi’ni asla elde edemedi.

Yine de Zlatan, PSG’nin 2025 zaferi için UEFA kura çekiminde “harika takımın mimarı” olarak kendini tanımlamaktan geri durmadı; tam dokuz yıl evvel kulüpten ayrılmış olmasına karşın, hakkını almış üzere yaptı.

Sergio Aguero, Manchester City’de yıllarca golcülüğü ve liderliğiyle kadrosu taşıdı. Lakin mesleği boyunca Şampiyonlar Ligi zaferine ulaşamadı. 2021’de Chelsea’ye karşı oynanan finalde yalnızca 13 dakika oyunda kalabildi ve bu maç, City mesleğindeki son maçına dönüştü. Avrupa’nın en büyük kupası, Aguero’nun ferdî müzesinde eksik kaldı.

2001 yılında Parma’dan, bir kaleci için dünya rekoru kıran bir transfer fiyatıyla Juventus’a katılan Gianluigi Buffon, kulüp tarihinin en fazla forma giyen ikinci oyuncusu pozisyonunda, yalnızca Alessandro Del Piero’nun gerisinde.

Ancak Buffon, Torino devinde çıktığı üç finalden de hezimetle ayrıldı. 2003’teki penaltı atışlarında iki kurtarış yaptı, akabinde 2015’te Barcelona’ya 3-1, iki yıl sonra ise Real Madrid’e boyun eğdi.

Adını taşıyan Cristiano beş Şampiyonlar Ligi kupası kazanmış olabilir, lakin Brezilyalı Ronaldo, Avrupa’nın en itibarlı kulüp turnuvasını kazanmayı hiç başaramadı.

PSV, Inter, Barcelona, Real Madrid ve Milan üzere Avrupa’nın en büyük kulüplerinde oynadı; 1997 ve 2002’de dünyanın en yeterli oyuncusu seçilmiş olmasına karşın, R9 hiçbir vakit Avrupa kulüp futbolunun en büyük mükafatını kazanamadı. Barcelona ile Kupa Galipleri Kupası’nı, Inter ile UEFA Kupası’nı kaldırmıştı ve Real Madrid’de sergilediği süper performanslar—Old Trafford’daki Manchester United hat-trick’i dahil—size güya büyük adam kupayı kaldırmış üzere hissettirebilir.

Yine de bu, mesleğinin tek eksik noktası. Dünya Kupası’nda ikinci en golcü oyuncu, 2002’de şampiyon, 1998’de Altın Top sahibi… ancak Şampiyonlar Ligi’nde neredeyse hiçbir vakit birebir başarıyı yakalayamadı.