Bu maç öncesinde, şahsen Beşiktaş’ın galip geleceğine yürekten inananlardandım. Hakikaten bu fırsat Beşiktaş’ın ayağına da geldi, fakat futbolcular bu bahtı teptiler.
İlk yarıda, Galatasaray’ın ön alanda yapacağı baskıyı engellemek için Beşiktaşlı futbolcular, kendileri ileride baskı yaparak rakibin oyun planını bozdu.
Bu taktik sonucunda da gol geldi. Bu konumda Orkun’un topu kendi alanından taşıyıp, verkaçla gol konumuna girmesi son derece kıymetlidir. O şut kaleciden döndü ve Abraham tamamladı. Türk futbolunun değerli eksiklerinden biri, gereğince şut atılmamasıdır. Bu golden sonra Beşiktaşlı futbolcuların da kaleye şut çekmenin ne kadar değerli olduğunu anlamış olmalarını umuyorum.
34.dakikada, Rafa Silva’nın öldürücü deparını engelleyemeyen Davinson kırmızı kartla oyun dışı kaldığında, dejavu yaşadığımı sandım. Geçen dönemin sonunda Beşiktaş’ın 2-1 kazandığı maçta da Frankowski 25. dakikada kırmızı kart görmüştü. O müsabakada da Beşiktaş 1-0 öndeydi. “Bu maçı da 2-1 alırız,” diye geçirdim içimden.
Hemen bu durumun akabinde El Bilal Toure’nin baş vuruşunu Uğurcan güç da olsa kornere çelince daha da umutlandım. Galatasaray’ın birinci yarı boyunca Beşiktaş kalesini bulan tek şutu olan 42. dakikadaki Abdülkerim Bardakçı’nın başından geldi.
İkinci yarıda ise Beşiktaşlı futbolcular kendi yarı alanlarına gömüldüler. Belirli ki skoru koruyup, rakibi yorduktan sonra ikinci golü atmayı planlıyorlardı. Ama meskendeki hesap çarşıya uymadı; N’didi’nin ferdî kusuru sonucu Galatasaray golü buldu.
Bu gol, Beşiktaşlı futbolcuların moralini bozmuş olmalı ki, bir türlü rakip kaleye gidememeye başladılar. Galibiyet bahtı 73. Dakikada tekrar Rafa’nın ayağına geldi ancak başarısız bir vuruş sonucunda top auta gitti.
Sonuç
Daha birinci yarıda Galatasaray en kıymetli iki defans oyuncusunu kaybetti. Galatasaray’ı bir daha bu türlü yakalamak kolay değil. Bu durumdaki bir Galatasaray’a karşı oyunu dikine değil, mümkün olduğu kadar kenarlara yaymak gerekirdi. On kişi kalan kadroları yenmenin temel kuralı, rakibin alan daraltma isteğini bozarak alanı genişletmektir. Beşiktaş bunu yapamadı.
Beşiktaş’ın bir öteki kıymetli eksiği ise gruba liderlik edecek bir oyuncunun olmamasıdır. Grup oyundan düşüp geri çekildiğinde, kadrosu toparlayıp konsantrasyonu sağlayacak bir öndere muhtaçlık vardır. Bu önderin Orkun olmasını bekliyordum. Lakin sanırım grup şimdi birlikte çok az oynadığı için Orkun bu liderliği başkalarına kabul ettirebilmiş görünmüyor. Kocaelispor maçında da skor 2-0’a geldikten sonra misal bir durum yaşanmıştı; ekip bir anda geri çekilmiş ve golü yemişti.
Genel olarak bu maçtan aklımda kalan, Rafa’nın Davinson’un kaygılı düşü olmaya devam etmesi ve Emirhan’ın da geçen dönem olduğu üzere bu maçta da Osimhen’e nefes aldırmamasıdır.
Bu maçta üç puan kazanmak çok kıymetliydi, lakin olmadı. Yeniden de daha bu köprünün altından çok sular akar. Bu ekip birbirine alışıp, ahenk sağladıktan sonra katiyetle doruğa oynar; kimsenin bundan kuşkusu olmasın.
Bu makalede öne sürülen fikir ve yaklaşımlar büsbütün muharrirlerinin özgün fikirleridir ve Onedio’nun editöryal siyasetini yansıtmayabilir. ©Onedio
